در صدا نیست اگر خرده صفایی

                                خوب است هنوز

                                                    خاکیِ پاک سکوت

خوابیدن اگر با لحظه ها بی عشق همراه است

                               تنهایی گمانم آنقَدَرهایی که می گویند خالی از طراوت نیست

 

می دانم نسیمی را که اکنون می وزد آرام در خواب علفزاران

با خود داستانی تازه آورده ز شهری دور

و مردی را که مومن بود با آیین شب بو ها

نشان می گیرد از هر رهگذر پی جو 

 

به روی کوه نزدیکی

تراشیده ز سنگی سخت ، تصویری است

و آنانی که می رفتند گهگاهی به سوی قلۀ آن کوه

                                      چونان زائران خسته و تشنه

ز رویای سپیدی زیر لب آرام می گفتند

 

می دانم کنون مهتاب نزدیک است

و خوابی را که روزی در دهی آن پیرزن کردش برایم عاقبت تعبیر

می آید به دیدارم

که تا فردا و فرداها بماند در دلم جاوید

 

سیامک ارزانپور

October 18, 2009

   + siamak Arzanpour - ٩:٥٩ ‎ق.ظ ; دوشنبه ٢٧ مهر ،۱۳۸۸